| Meesterklasse | Mp | Bp | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| 1 | HSG | 16 | 66 | x | 8½ | 7½ | 7 | 7 | 8½ | 8½ | 6 | 8½ | 4½ |
| 2 | Utrecht | 15 | 53 | 1½ | x | 6½ | 5 | 8 | 6 | 5½ | 6 | 7 | 7½ |
| 3 | Groningen 1/Hotels.nl | 13 | 49½ | 2½ | 3½ | x | 6½ | 6 | 7½ | 6 | 6 | 5 | 6½ |
| 4 | LSG | 10 | 47 | 3 | 5 | 3½ | x | 4 | 5 | 7½ | 6½ | 5½ | 7 |
| 5 | Schrijvers Rotterdam | 10 | 45½ | 3 | 2 | 4 | 6 | x | 5½ | 4½ | 6½ | 6½ | 7½ |
| 6 | Homburg Apeldoorn | 9 | 48 | 1½ | 4 | 2½ | 5 | 4½ | x | 8 | 5½ | 8 | 9 |
| 7 | Braceland ESGOO | 8 | 39 | 1½ | 4½ | 4 | 2½ | 5½ | 2 | x | 7 | 5½ | 6½ |
| 8 | HMC Calder | 4 | 39½ | 4 | 4 | 4 | 3½ | 3½ | 4½ | 3 | x | 6 | 7 |
| 9 | HWP Sas van Gent | 3 | 35 | 1½ | 3 | 5 | 4½ | 3½ | 2 | 4½ | 4 | x | 7 |
| 10 | SMB | 2 | 27½ | 5½ | 2½ | 3½ | 3 | 2½ | 1 | 3½ | 3 | 3 | x |
En dan is het ineens weer 18 april en speel je de gezamenlijke slotronde van de Meesterklasse, in het mooie raadhuis van Hilversum. Onze kansen op het kampioenschap waren slechts theoretisch, maar we wilden wel graag die mooie tweede plaats behouden. Desondanks hielden sommige Utrechters met een schuin oog de wedstrijden van HSG-HMC in de gaten. HSG was minder sterk opgekomen dan verwacht, en met een paar gunstige indelingen zag ik wel wat kansjes. Meer dan de 4 bordpunten die HMC er uiteindelijk aan over heeft gehouden, heeft er echter nooit ingezeten. Dus HSG weer kampioen, waarvoor felicitaties.
Dan nu naar onze eigen wedstrijd. Als Homburg een beetje sterk opkomt kan ieder team het lastig tegen ze hebben, dus ook wij. Lichtpuntje voor ons was wel dat Karel van Delft op 10 zat, omdat Ali een tentamen moest leren. Jeroen maakte letterlijk en figuurlijk korte metten met Karel, dus we stonden al snel 1-0 voor. De andere Willemze, inmiddels weer hersteld van zijn blessure, had het ook niet moeilijk. Tegenstander Stefan Kuipers maakte al vroeg een fout in het Frans, door een pion te offeren. Niet lang daarna was elke vorm van compensatie verdwenen, en Thomas kon het punt bijschrijven. Toen stond het dus 2-0, maar de tijdnoodfase zat eraan te komen. De tijdnoodjunkies Jelmer en Arthur van de Oudeweetering zagen dit ook aankomen, en besloten eieren voor hun geld te kiezen in een lastige Berlin-Wall. Het eerste nulletje kwam op naam van Dharma. Hij kwam er met zwart tegen Kabatianski geen moment aan te pas. Kabatianski rukte vrolijk op met alle pionnen die hij had (5 op een rij is voorgekomen), en Dharma wachtte geduldig tot Kaba zin had om de genadeklap uit te delen. Intussen was Swinkels-Siebrecht een echt tijdnood duel geworden, en dat bracht de nodige fouten met zich mee. Swinkels kon de eerste helft van de partij bogen op een lekker plusje, tot hij met Dxd6 de fout in ging. Wat er daarna allemaal gebeurde is nauwelijks in woorden vatbaar, maar ik zal toch een poging doen. Het stond ongeveer gelijk toen Siebrecht met zijn koning wel heel ver naar voren liep. Dit kostte hem een stuk. Echter, hij kon remise maken door zijn a-pion naar de overkant te sjouwen. De stelling na zet 37 was zeer complex, en ik zag de tijd van Robin wegtikken. Uiteindelijk deed hij met nog 6 seconden een zet, en keek ik weer even naar mijn eigen bord. Niet lang daarna hoorde ik ineens: “Time!” en schrok ik me dood. Ik dacht dat Robin door zijn vlag was. Gelukkig voor ons echter was het Siebrecht die zijn tijd even uit het oog was verloren en door zijn vlag ging. Toen stond het dus onverwachts 3,5-1,5 en zagen we mogelijkheden om de wedstrijd te winnen.
Joost, die weer eens IM kon worden door te winnen, speelde remise tegen Sjef Rijnaarts. De opening zag er vrij dubieus uit voor Joost, maar volgens Rybka had hij wel ergens een pion kunnen winnen met goede stelling. We waren echter allang blij dat hij er nog een halfje van wist te maken. Toen stond het 4-2 en was de tijdnoodfase voorbij, met nog vier borden bezig. Martijn, Menno, Benjamin en ikzelf. Menno was als eerste klaar. In een Fransman met 3... Pc6 kwam hij goed uit de opening, maar had vervolgens geen goed plan. Zijn tegenstander, Ilja Zaragatski, is echter zeer bedreven in dat soort stellingen en bouwde langzaam maar zeker de druk op. Uiteindelijk werd dit Menno teveel en moest hij materiaal inleveren. Zo kwam het dus op 4-3. Martijn speelde op bord 8 tegen Merijn van Delft. Er kwam Sämisch met 6... c5 op het bord, waarin Martijn voor het eindspel met een pion meer ging. Deze pion heeft Merijn eigenlijk nooit meer terug gezien, en al leek het er even op dat hij nog redelijk dicht bij een halfje kwam, wist Martijn toch het volle punt binnen te halen, en heeft zo met een belangrijke 4 uit 4 zijn seizoen afgesloten. Toen stond het 5-3 en waren alleen de Youngsters nog bezig. Ikzelf had al snel een gelijke stelling bereikt tegen Yussupow (power of the slav). Hij peuterde en peuterde en uiteindelijk werd het een toreneindspel waarin hij een f-pion naar de overkant mocht zien te loodsen. Ik liet een keer in een nonchalant moment de stelling van Philidor glippen, maar dat donderde niet. Het bleef remise, en na 6 uur aan de tand voelen vond de oude baas het wel mooi geweest.
Zo werd het 5,5-3,5 en waren de matchpunten en de tweede plaats binnen. Het was inmiddels al zeker dat HSG ging winnen, dus meer zat er ook niet meer in. Bok, die ook moest winnen om IM te worden (namelijk voor zijn laatste norm) speelde met wit tegen Roeland Pruijssers. In een Spanjaard kreeg Roeland langzaam maar zeker de overhand, wat resulteerde in een dame-eindspel met een pion meer. Het dame-eindspel moet gewonnen zijn geweest, maar Bok verdedigde zich weer taai. Hij wist er een remise pionneneindspel van te maken (f tegen f, koningen normaal) waarvan hij zich afvroeg of hij het niet nog even door had moeten spelen. Roeland had immers een halve minuut, en hij 50 seconden.
Al met al hebben we een goed seizoen gedraaid. Iedereen is geëindigd met een plusscore, behalve de invallers. Zij waren goed voor precies 0 punten. Maar dat is denk ik ook de kracht van Utrecht. Iedereen is en presteert ongeveer even goed. Napoleon wist het al: egalité!
Hieronder en hierboven de spelers. Alleen Thomas en Jeroen Willemze worden gemist, omdat zij al eerder gewonnen hadden. Helemaal boven had Christov Kleijn de eer om tegen Yussupow te spelen (met het gele t-shirt en grijze haar). Aan de rechterkant speelt overigens HSG.
Het sterrenteam moet het dit jaar niet van vooruitspelen hebben. Robin en Dharma waren er weer ingetrapt (niet geheel tegen hun zin) en brachten 1 halfje terug naar Utrecht. Robin speelde naar eigen zeggen de slechtste pot van zijn leven, waar ik het niet geheel mee oneens kan zijn. Van den Doel haalde de “Dennis-specialiteit” (zie Ruijgrok-Li) van stal. Hiervan was Robin nogal ondersteboven en produceerde weinig goede zetten. De partij van Dharma was een partij uit één stuk, namelijk het stuk dat hij weggaf toen hij gewonnen stond. Gelukkig bleef er een remise stelling over.
Derhalve restte ons de taak om die akelige achterstand eerst weg te poetsen, en eventueel nog in winst om te zetten. Dit mochten we onder de rivieren, waar het licht nooit uitgaat en het bier nooit op raakt, gaan proberen. Een paar dagen voor de wedstrijd las ik ineens in de Privé, uhm ik bedoel op de knsb-site, dat Bobo een poos gehinderd zou worden door een blessure, omdat zijn schaar niet meer is wat hij geweest is. Oef, dachten wij toen collectief, als dat maar goed gaat. Gelukkig heeft Bobo een heel lieve vriendin, die wel bereid was hem naar Den Bosch te brengen en aldaar te ondersteunen met kussens. Eenmaal in de speelzaal aangekomen moesten Bobo en Amy nog ontbijten. Gelukkig is de Burger King van alle markten thuis en verzorgen ze zelfs ontbijt. Niet dat Bobo en Amy een Burger King ontbijt namen, ze aten Whoppers, maar toch. Toen even later zelfs onze tolken (de in Brabant woonachtige Utrechters) arriveerden konden we aan de wedstrijd beginnen.
Al snel werd duidelijk dat we ons geen zorgen hoefden te maken over een nederlaag. Op de meeste borden werden aardige stellingen bereikt, alleen Thomas had wat problemen. Hij ondervond de nodige hinder van zijn beperkte mobiliteit en gaf dat door aan zijn stukken. Twan was helemaal in zijn element, kreeg langzaam maar zeker een steeds betere stelling, en maakte dit netjes af. Tot zover het slechte nieuws. Broer Jeroen kreeg tegen Geert van der Stricht een stelling die hij zo'n tien jaar geleden al eens had voorbereid. Zo zie je maar dat voorbereiden altijd van pas komt, en Jeroen offerde een stuk om remise te maken. Aan bord 5 speelde Joost tegen Paul Span. Bij winst zou Joost de 2400 grens virtueel overschrijden en zo IM worden. In een interessante doch chaotische fransman echter koos Span eieren voor zijn geld en pakte het halfje zodra dat mogelijk was. De bovenste borden hadden dus hun taak er weer opzitten: zo weinig mogelijk punten verspillen. Vervolgens doet de staart dan waar het dit seizoen zo goed in is: alle partijen winnen. Een bord lager speelde Martijn met zwart tegen Gerard Welling. Martijn kreeg al snel het beste van het spel, maar zijn voordeeltje werd niet echt groter. Uiteindelijk ging Gerard in een lastig toreneindspel alsnog in de fout, waardoor Martijn het volle punt kon bijschrijven. “Naast” Martijn zat Benjamin tegen Remco Sprangers te spelen. Ik had het gevoel dat Benjamin de opening beter had kunnen spelen, maar dat donderde niet want Remco gaf pardoes een pion weg. In het vervolg had hij wat vage kansen op remiseachtige toreneindspelen, maar trok liever ten aanval. Hierop zette Benjamin hem mat. Ikzelf besloot voor de derde keer in mijn 'volwassen' leven (lees: sinds ik 15 ben) Frans te spelen. Aangezien ik begon met een nul, toen remiseerde was het nu tijd om te winnen. Dit gebeurde met enige medewerking van Niels Ondersteijn, die een kwaliteit weggaf in een stelling waarin hij net dacht dat de wolken waren opgeklaard. De harde bord 1 killer van afgelopen wedstrijd had nu bescheiden een plekje aan bord 9 opgezocht. Hier trof hij Theo van de Berkemortel. Deze speelde, net als Sprangers, Scandinavisch en Trance zette hem steeds meer onder druk. Toen van de Berkemortel genoeg had van de kleine ruimte begon hij een offensief op de koningsvleugel. Dit liet Jelmer zich geen twee keer zetten en hij zette pardoes de allochtone koning het land uit. Op bord 10 speelde Menno met zwart tegen David van Kerkhof. In een rauzer kreeg Menno nergens de kans om op voordeel te spelen en moest in plaats daarvan een eindspel gaan keepen. Dit was niet heel eenvoudig remise, maar Menno bleef zich goed concentreren en haalde na zes uur spelen een welverdiend half punt binnen. Dit brengt ons tot een 4-6 eindstand, wat een aantal gevolgen heeft. Ten eerste zijn we inmiddels doorgestoten tot de tweede plaats en zijn wij de enige reden dat HSG nog geen kampioen is. Dat team staat inmiddels al met 1-0 achter, omdat “Jasper weer de beest heeft uitgehangen”. HSG krijgt HMC dus nog in de laatste ronde. Aangezien wij daar maar met 6-4 van wonnen en HSG al met 1-0 achterstaat, is er een grote kans (enig rekenwerk leert dat deze kans precies 2/e is) dat wij kampioen worden als we volgende wedstrijd erin slagen om van Apeldoorn te winnen. Ik zal dus een laatste maal dit seizoen een oproep doen tot sponsoring, want we zijn van plan het kampioenschap in stijl te vieren met een luxe rondvaart door de grachten!
Als afsluiter wil ik graag elke Utrechter uitnodigen om de laatste ronde te komen kijken. We spelen weer in het prachtige stadhuis van Hilversum, op zondag 18 april. Graag wel de harde kern thuislaten, want voor rellen hebben we dan geen tijd.
Christov Kleijn.
Vorig jaar verloor Utrecht in Groningen met 8,5-1,5. Op zo'n moment vraag je je als speler toch af waarom je in vredesnaam competitie speelt. Helemaal afreizen naar Groningen om daar keihard op je broek te krijgen en dan resteert alleen de lange rit naar huis. Dit jaar was er alvast 1 voordeel: we speelden thuis.
Tijdens de heenreis kwam ik de Stukkenjagers in de trein tegen, met onder andere ex-Utrechtspeler Jan Sprenger. In plaats van mijn schaakboekje te lezen, leerde ik dat je bij Bridge vrouwen altijd moet redoubleren. Niet van Jan trouwens. Nuttige informatie, ware het niet dat ik niet kan bridgen. Eenmaal aangekomen in de speelzaal was ik aangenaam verrast door de zwakke opstelling van de Groningers. Blijkbaar was het geld op. Zoals een anonieme teamgenoot al zei: “If you pay peanuts, you get monkeys”.
Postmortem analyse met Jan Sprenger, Robin Swinkels, Martijn Dambacher en Joost Berkvens.
De wedstrijd is nooit spannend geweest. Utrecht stond namelijk binnen een paar uur al 3-0 voor. Op Menno konden we wel rekenen. Vorig seizoen scoorde hij al een IM-norm en nu won hij snel en degelijk. Onze bobo 'Tommie' was zeer vereerd dat Herman en Petra hun kind naar hem vernoemd hebben. Hij speelde daarom een Goed Paard Slechte Loper-partij. Vooral de eindstelling geeft duidelijk het idee van deze strategie weer. Joost M heeft nog enkele puntjes nodig voor zijn IM-titel en besloot bord 10 te claimen. Hij kreeg echter teamcaptain Bart Beijer tegenover zich, niet in het bezit van een fide-rating. Goed rekenwerk leverde ook hier een snel punt op. Toen was Benjamin klaar. Er kwam een saaie, maar zeker niet tandenloze anti-Grünfeld op het bord. Benjamin zit tegenwoordig boven de 2400 en heeft nog maar 1 norm nodig om de titel aan te kunnen vragen. Veel belangrijker bovendien is dat bokken normaal gesproken goed zijn tegen rotsen. Echter 'de rots van Baflo' viel niet zomaar om en de partij eindigde onbeslist.
Inmiddels stond Jelmer een kwal voor, terwijl Martijn net zijn laatste boterham had weggewerkt en goed stond. Daar tegenover stonden Christov en Joost B minder, ikzelf gevaarlijk en Dharma onduidelijk. Vorig jaar werd Utrecht dus verpletterd door Groningen , toen liep alles perfect voor de noorderlingen en dus had men misschien nog hoop op een matchpuntje als alles weer de goede kant op zou vallen. Dat gebeurde echter niet, Utrecht bleef gewoon zijn 3 punten marge behouden.
Kersverse IM Christov had zich dit keer niet voorbereid met een glossy, wat vorige keer een punt in 20 zetjes opleverde. Dom natuurlijk. Nadat hij ook mijn advies voor de partij (4.Lxc6! ipv 4.La4?!) in de wind sloeg had hij het de hele partij lastig. Het dame-eindspel was zeker niet makkelijk en een foutje is snel gemaakt. Dat gebeurde ook.
Het laatste bord met Christov is nog lang bezig.
Jan Werle gaf tegen ondergetekende zijn groot voordeel in 1 zet weg door dameruil toe te laten. Er resteerde een remisestelling. Dharma speelde ook een interessante maar solide remise.
Joost B vindt het altijd leuk om iedereen weer eens te zien. Dat kan natuurlijk niet als je iedere wedstrijd meespeelt. Deze keer was hij gelukkig bereid de reservebank even te verlaten en offerde geheel in stijl een stuk voor praktische kansen. Die waren er ook maar in de gecompliceerde stelling speelde Rietman beter en haalde de visstick op het droge. Martijn kreeg een taaie verdediging te verwerken. Hij liet zich echter de kaas niet van het brood eten en zette gewoon al zijn stukken goed. Toen er materiaal af ging zag Slagter er geen brood meer in.
Het eerste team.
De andere helft.
Daan, door verschillende mensen mijn 'zwager' genoemd, is de laatste tijd goed in vorm, maar had zijn dag niet. Jelmer 'Trance' had dus snel materiaal buitgemaakt maar het was nog niet zo makkelijk. Echter op zet 39 deed Jelmer zijn bijnaam eer aan, hij bracht Daan in trance en die ging vervolgens soepel door zijn vlag. Hij hoefde zijn fluwelen techniek dus niet te etaleren.
Jelmer Jens en Joost Michielsen worden afgeleid.
Maar als je dan wint en als gezellige amateurclub dik derde staat van Nederland, dan weet je ineens weer waarom je competitie speelt :)
Een goede motivatie is erg belangrijk binnen een team. En gemotiveerd waren we. Niet alleen konden we Rotterdam voorbij streven en zo onze hoge plaats op de ranglijst vasthouden, ook konden we aan Aboutaleb laten zien hoe je nou eigenlijk met Rotterdammers omgaat. Dat dit wel nodig is behoeft geen uitleg, de stad is immers een chaos bestaande uit werkzaamheden, geweldsdelicten en dat soort akelige dingen. We waren er klaar voor om hier voorgoed een eind aan te maken.
Zoals wel meer superhelden begonnen we onze dag rustig met een kopje koffie en een glimp in een van de aanwezige vrouwenbladen, die gevuld zijn met feiten die menigeen nooit voor mogelijk zou houden. Omdat deze bladen zo interessant waren, hadden enkele spelers al het plan om een snel halfje te maken en weer verder te chillen met een tosti en de Cosmopolitan of de Margriet. Zo zou het bij lange niet na gaan.
We traden aan met zijn tienen; negen 'basisspelers' en een invaller uit Utrecht 5. Menno kon er helaas niet bij zijn. Ondanks onze dadendrang hadden we dus ergens wel het gevoel dat het lastig kon gaan worden. Toen klonk echter het startsein en hadden we geen tijd meer om te piekeren.
Joost kreeg tegen Roi Miedema al gauw overwicht. Roi speelde een toch wel erg dubieuze variant in het Frans, waarop Joost zich goed had voorbereid. De zwarte stelling leek al gauw nauwelijks meer houdbaar, en na pakweg 2,5 uur stond het al 2-0. Huh 2-0? Ja, want in de tussentijd had ikzelf stiekempjes Pascal Vandevoort matgezet. In een soort meraner (heb ik mij laten vertellen, dus het overnemen van deze naam is op eigen risico), opende ik (zwart) de stelling maar offerde wel wat pionnen. Mijn stukken werkten echter prima samen en overdonderden de witten. Pascal had zich met 23.Kc2 overigens taaier kunnen verdedigen, maar na een zieke Rybka variant staat zwart nog steeds gewonnen.
Dharma besloot toen dat het tijd was voor wat solide spel en kwam remise overeen met Jeroen Bosch. Deze was op de hoogte van de klassieker Euwe-Aljechin en maakte niet dezelfde fout als de held van dit jaar. Met 2,5-0,5 en een aantal prettige stellingen hadden de vrouwen experts er wel vertrouwen in. Onze invaller kon het niet bolwerken tegen topscorer Martin Martens en kwam een vroeg pionverlies niet meer te boven. Toen stond het dus 2,5-1,5 en kwam de tijdnoodfase eraan.
In die tijdnoodfase gebeuren altijd allerlei interessante dingen. Zo won Jeroen van vd Griendt nadat hij een pion had weggegeven in de opening. Het meest merkwaardige was nog wel dat hij per ongeluk de beste zet had gedaan, en daarna meer dan voldoende druk had tegen de zwarte stelling, die in tijdnood instortte.
Op bord 10 had Jelmer al snel een pion en een kwaliteit meer. Daar liet Bonno het echter niet bij zitten, en kwam keihard terug. In tijdnood leek hij zelfs de betere stelling te hebben, maar blunderde een toren weg. Toen stond het dus 4,5-1,5 en had Utrecht zijn kracht alweer aangetoond: 4-0 op de laatste 4 borden.
Jelmer Jens.
Onze bobo mocht het met zwart proberen tegen Dimitri Reinderman. Tijdens die partij werd ik aangeschoten door een Rotterdam fan met de vraag of bobo dan tenminste meester was? Jawel zei ik, waarop fan antwoordde: dat moet ook wel, anders heb je geen schijn van kans tegen Reinderman! Nou gelukkig is bobo IM, en wist na een 'prutspartij' een gewonnen eindspel te krijgen dat hij soepel uittikte, waarmee de winst binnen was! Op dat moment was echter al duidelijk dat de uitslag weleens heel groot kon uitvallen, en de sms-berichten richting Aboutaleb werden al samengesteld. Op dat moment waren Benjamin, Robin en Martijn nog bezig. Martijn had de winst enigszins moeilijker gemaakt, maar tikte het toch netjes uit. Robin was bezig Frans Cuijpers dol te draaien, en deed dat toch wel erg netjes. Hij draaide duizend rondjes en toen Frans nog 5 minuten was opende hij de stelling. Dit was wellicht niet helemaal correct, maar praktisch gezien wel. Frans had te weinig tijd om zich te verweren en verloor. Toen stond het dus al 7,5-1,5 en Benjamin ging in ieder geval niet verliezen. Deze had namelijk een toreneindspel met pluspion tegen Winants, wat gewonnen leek en het ergens waarschijnlijk ook was, maar Winants wist het uiteindelijk netjes te keepen. Zo kwamen we op een 8-2 overwinning en is het nu zeker: we gaan voor de titel, en met Groningen voor de boeg in Utrecht lijken er kansjes te zijn. En wat Aboutaleb betreft: die vindt het niet meer nodig om naar Utrecht te verhuizen, omdat wij orde op zaken hebben gesteld in zijn Rotterdam.
Na het weerbericht op de site van de KNSB zou men verwachten dat van de Meesterklassewedstrijden deze als eerste zou worden afgelast. Met name de Duitsers hadden een pittige sneeuwrit voor de boeg. Niets is minder waar: Frank Kroeze gaf namens ESGOO aan te willen spelen. Waarvoor hulde.
Vorig jaar eindigde de onderlinge ontmoeting in een zeer moeizame overwinning voor de Domstedelingen. ESGOO was niet van plan weer met lege handen achter te blijven, want bijna al hun topspelers waren aanwezig. Iedereen was op tijd vertrokken zodat de partijen om 13.00 konden beginnen.
Bord 1 leverde een mooi affiche op. Rini Kuijf schreef hier ooit het volgende over: “Volledig ontrokken aan het oog van de toeschouwers door hoog opgestapelde graanproducten, vond daar de strijd plaats om de Interplanetaire Broodtrommeltrofee.” U raadt het misschien al: Oscar Lemmers en Martijn Dambacher zaten weer tegenover elkaar.
Voordat de heren hun eerste boterham ophadden was de partij tussen Christov Kleijn en Frank Kroeze al afgelopen. Beiden ruilden in hoog tempo de stukken van het bord, waarna de vrede aan bord 4 snel getekend was. Voor Christov een logisch resultaat, hij wisselt halfjes en punten keurig af en deze keer was het halfje aan de beurt.
Daarna duurde het even voordat de volgende uitslag genoteerd kon worden. Aan bord 10 speelden Dharma Tjiam en Sarah Hoolt. Hoolt kwam goed uit de opening maar na het aannemen van een pionoffer kreeg Tjiam wel erg veel compensatie. Tjiam rook de winst en vlechtte een mooie truc in de stelling: 1,5-0,5 voor Utrecht. Achteraf bleek de truc niet waterdicht en bij de beste verdediging had Tjiam helemaal opnieuw moeten beginnen.
Dharma Tjiam.
Op de overwinning van Menno Okkes aan bord 6 was niets af te dingen. Tegenstander Jaap Vogel kon geen oplossing vinden voor het probleem van de 'Franse loper' en Okkes kon zijn paarden naar mooie velden dirigeren. De eropvolgende koningsaanval was niet meer af te stoppen: een fraaie partij.
Inmiddels was het duidelijk dat ook ESGOO punten ging pakken. Thomas Fiebig won aan bord 3 uit één stuk van Thomas Willemze. Willemze hoopte met een paarduitval complicaties te creëren maar maakte de problemen alleen maar groter. Na 20 zetten had Fiebig een pion meer plus aanval. Willemze kon het tij niet keren en werd onder de voet gelopen.
Ongeveer gelijktijdig won Joost Michielsen aan bord 9 van Paul Bierenbroodspot. Bierenbroodspot nam in de opening gretig een kwaliteit mee maar moest dit bekopen met een vernietigende aanval. Michielsen wist zich wel raad met de situatie. Koningsstelling kapotslaan, lopers op de koning gericht, toren erbij: wie wil er niet op deze manier winnen.
Uw verslaggever speelde aan bord 7 tegen Christian Richter. De stelling bleef de hele partij rond het evenwicht. Richter kon in de partij voldoende tegenspel creëren om zijn zwakke pionstructuur te compenseren. Op het moment dat beiden geen vorderingen boekten werd remise overeengekomen.
De remise tussen Robin Swinkels en Mikhail Feygin (bord 2) was interessanter. Swinkels stond het grootste deel van de partij beter. Net toen hij zijn voordeel kon vergroten miste hij de beste zet waarna zijn voordeel als sneeuw voor de zon verdween. Er restte een eindspel dat Feygin moeiteloos remise hield.
Thomas Willemze, Robin Swinkels, Christov Kleijn.
Na de tijdcontrole bleven met een stand van 4,5-2,5 voor Utrecht drie partijen over. Alledrie de stellingen waren beter voor ESGOO, waardoor elke uitslag nog mogelijk was. Zeker toen Jeroen Willemze aan bord 8 uitgeknepen werd door Rafael Fridman. Willemze had een klein plusje na de opening maar zag zijn stelling langzaam achteruitgaan. Vermoedelijk had hij in het eindspel nog remise kunnen maken door op een goed moment aan de noodrem te trekken. In de partij kwam Willemze er niet uit en moest hij het punt aan Fridman laten.
4,5-3,5 voor Utrecht met nog twee slechte stellingen te keepen. Het kon nog want beide stellingen leken binnen de remisemarge. Dambacher had een moeilijke partij tegen Lemmers. Juist in zo'n situatie is Dambacher op zijn best: hij hield de partij remise zonder een krimp te geven. Lemmers probeerde alles maar kon de vesting niet slopen.
Utrecht vanaf de staart bekeken.
Spektakelstuk aan het eind was de partij tussen Jaap de Jager en Benjamin Bok aan bord 5. De Jager bouwde vanuit de opening een glad gewonnen stelling op. Bok liet zijn handigheid zien en tructe zich een weg naar een houdbare stelling. De Jager haalde alles uit de kast en op een gegeven moment ontstond de stelling toren+loper+pion tegen toren+paard. Bok had erg veel tijd verbruikt en hield nog maar één minuut over om het kleinood van het bord te tikken. Met nog 39 seconden op de klok bereikte hij de veilige haven, klasse!
Utrecht wint net als vorig jaar met de hakken over de sloot. Dankzij de overwinning en de afgelasting van HSG-HWP klimt Utrecht naar plaats drie. ESGOO blijft met twee matchpunten net boven de degradatiestreep en kan zich tegen SMB en HWP geen misstap veroorloven.
Utrecht (2396) - Braceland ESGOO (2367) 5½ - 4½
1. IM Martijn Dambacher 2480 - IM Oscar Lemmers 2385 ½ - ½
2. GM Robin Swinkels 2495 - IM Michael Feygin 2529 ½ - ½
3. IM Thomas Willemze 2410 - Thomas Fiebig 2423 0 - 1
4. FM Christov Kleijn 2359 - IM Frank Kroeze 2418 ½ - ½
5. FM Benjamin Bok 2322 - FM Jaap de Jager 2360 ½ - ½
6. FM Menno Okkes 2381 - FM Jaap Vogel 2220 1 - 0
7. IM Jelmer Jens 2364 - IM Christian Richter 2408 ½ - ½
8. Jeroen Willemze 2396 - IM Rafael Fridman 2467 0 - 1
9. Joost Michielsen 2374 - FM Paul Bierenbroodspot 2248 1 - 0
10. IM Dharma Tjiam 2376 - WIM Sarah Hoolt 2216 1 - 0
Onze grootste nachtmerrie was begin juli waarheid geworden. We moesten uit tegen HWP. Je ziet er maanden tegenop, en zodra de dag des onheils nadert blijkt ook nog eens dat alle OV rond Rotterdam totaal plat ligt. Uit het gigantische e-mailbombardement voorafgaand aan elke externe wedstrijd blijkt echter ineens dat iedereen een auto + rijbewijs heeft. Onze reistijden varieerden van 1,5 tot 2 uur dus het viel achteraf allemaal wel mee. Was daar nou al dat gestress voor nodig? Nou daar kan ik een flinke uiteenzetting over schrijven, maar dat ga ik lekker niet doen.
We waren door de gebundelde krachten van Jelmer en Robin al op een prettige 1,5 - 0,5 voorsprong gekomen. Jelmer had wat ruimte overwicht, maar had moeite om het juiste plan te vinden. Alles werd een beetje dichtgeschoven en toen werd het remise. Robin speelde wel een interessant potje. Zijn tegenstander offerde een pion en had een loperpaar en echt een gigantisch centrum. Toen besloot hij ineens zijn centrum weg te geven, maar zijn lopers werden niet actiever. Dat was jammer voor hem, want nu was de compensatie ineens verder te zoeken. Vervolgens ging het in tijdnood van kwaad tot erger en konden wij Robin met een gerust hart naar Friesland sturen. U vraagt zich uiteraard af waarom vooruit gespeeld moest worden, en waarom Utrecht (dat normaal gesproken nooit bereid is tot vooruit spelen, naar het schijnt) dat toestond. Nou… HWP vroeg of wij een bordje vooruit konden spelen. Dat vonden wij goed. Toen vroegen we hetzelfde, en dat vonden zij goed. En wat de spelers betreft: Robin had weer bombardeerverplichtingen (en begrijpt kennelijk nog steeds niet dat hij deze niet tijdens een KNSB weekend moet plannen) en Jelmer wilde zijn Frans bijspijkeren.
Zo, nu weer een flash-forward. We gaan naar Sluiskil (waar dat ook ligt) en het is 12 december 2009. Zodra het hele Utrecht team is gearriveerd wordt er uitbundig over machinisten en de (vermoedelijk enigszins bekoelde) verhouding tussen Patricia Paay en Theo Maassen gesproken. Een betere voorbereiding is nauwelijks denkbaar, en we begonnen uitermate ontspannen aan de wedstrijd.
Benjamin speelde op bord 2 met zwart tegen Tom Piceu. Er werden snel dames geruild, en Tom leek wat druk te hebben op de zwarte stelling. Benjamin verdedigde zich prima, waardoor het voor Tom lastiger werd om zijn voordeel te verzilveren. Er kwam een lopereindspel op het bord dat misschien gewonnen was, (zal Joost wel weten, maar ik heb geen zin om het aan hem te vragen) maar ook hier verdedigde Bennie zich prima en het werd remise. Tussenstand: 2-1.
Tegen die tijd liep ik eens een rondje en kwam ik Koen Leenhouts (van de vijand) tegen. Ik probeerde hem uiteraard af te leiden met verhalen over Suriname, rotondes en studieperikelen. Het had echter geen effect, want hij won op bord 10 van Menno. Koen speelde in een Rauzer ietwat onorthodox terwijl Menno normale zetten deed. Menno blunderde naar eigen zeggen ergens, waarna Koen het vakkundig afmaakte. Tussenstand: 2-2. Oei, spannend!
Intussen speelden Jeroen en Hans Groffen een interessante Slavische partij op bord 4. Jeroen kwam actiever uit de opening, waarna Hans besloot tot een stukoffer. Het ziet eruit alsof het niet correct kan zijn en volgens mij is dat ook min of meer wat Jeroen aantoonde. Tussenstand: 3-2.
Jeroen Willemze.
Ook broertje Thomas kon een punt bijschrijven. Hij had de Taimanov goed bekeken, maar was een variantje vergeten. Deze kwam uiteraard op het bord, dus er moest geïmproviseerd worden. Nou dat kan onze bobo als de beste, dus hij kreeg een prettige stelling en won een pion. Toen gebeurden er ineens een aantal bizarre dingen. TW offerde een kwal (correct volgens Rybka) en een paar zetten later stond Johan mat. Tussenstand: 4-2. Almost there!
Zo en nu ben ik aan de beurt. Samen met Yvonne Ferrier had ik me goed voorbereid op Motwani, maar mijn tegenstander stelde zich voor als “Helmut Cardon”. Tot zover de voorbereiding en toen hij 3... Pge7 in het Spaans speelde was ik definitief out of book. Het werd een interessante partij, waarin hij een paar keer niet de beste voortzetting koos. Om pionverlies te voorkomen moest hij zijn koning in het centrum laten, maar even later ging de pion alsnog verloren. Het was een typisch geval van briljant: ik viel wat aan, en hij kon het niet dekken. Daarna bleef er een technische man meer stelling over, waarvoor ik nog ruim genoeg tijd had om deze te winnen. Tussenstand: 5-2.
Vanaf hier raak ik de volgorde een beetje kwijt (voor zover dat niet al gebeurd was). Martijn kreeg tegen Thibaut Maenhout een Wolga-gambiet tegen. Om eerlijk te zijn dacht ik na 10 zetten al dat Martijn ging winnen. Thibaut speelde echter zeer actief en wist steeds meer druk op de witte stelling te zetten en won een kwaliteit. In tijdnood gebeurden er allerlei dingen, maar uiteindelijk ging het punt naar HWP. Tussenstand: 5-3.
Dan nu de partij waar ik het minst van gezien heb: Dharma vs Wouter Gryson. Dharma kreeg al snel overwicht en voerde langzaam maar zeker de druk op. Wit moest steeds meer concessies doen wat ertoe leidde dat Dharma 2 lopers tegen 2 paarden kreeg. Dit gecombineerd met een sterke vrijpion was voldoende voor onze GVR (geduldige vriendelijke reus, net zelf bedacht maar ik vind 'm eigenlijk wel leuk) om na een aantal uren het puntje aan onze kant bij te laten schrijven. Tussenstand: 6-3. Woohoo, we hebben gewonnen!
Dan Joost. Hij speelde lekker rustigjes tegen Lisa Schut. Onder het mom 'we hebben met de heenreis 2 uur gewonnen' nam hij alle tijd. Dat wil zeggen: de zetten kwamen a tempo op het bord, maar de aanpak was heel rustig. Lisa scheen meer haast te hebben (had kennelijk een minder geslaagde reis gehad), want ze stuurde haar stukken naar voren. Toen won Joost een kleine kwaliteit, en had een chille vrijpion. Hij offerde een stuk om deze naar de overkant te loodsen en hield toen een loper + 2 pionnen tegen 5 pionnen over. Hij kon overigens veel sneller winnen met 39.Lc7, maar goed, we hadden toch geen haast. De stelling die overbleef was echter op vrijwel alle manieren remise, behalve (doem doem doem) de manier die Lisa koos. Joost had toen een laatste grapje en wist alsnog het punt bij te schrijven. Hij loopt dus al flink voor op zijn 0,5 / 6 schema van vorig jaar!
Na een soepele terugreis en een feestje van een vriend kroop ik om 1 uur nog even achter de computer en zag ik tot mijn verbazing dat HSG geklopt was door SMB. Quelle surprise! Namens het hele Utrecht team wil ik SMB onze complimenten geven voor hun verzet en het feit dat ze nooit opgeven! Zoals met een stuk minder, want wie weet zet je ineens mat in 2. De competitie is ineens leuk en spannend, en ik verklap alvast dat ook wij vol voor de titel gaan. Dus Groningen (en sponsors natuurlijk), opgelet! We're coming, and we don't need no education!
P.s., tijdens het schrijven luisterde ik de top 1000 op Veronica, dat kan e.e.a. verklaren.
Christov Kleijn.
HSG thuis, altijd lastig. Niet alleen vanwege de Elo-overkill van de landskampioen. Ditmaal zorgden het WK jeugd en de FIDE World Cup ervoor dat verschillende spelers van beide partijen op de wedstrijddag zelf verhinderd waren. Vooruit spelen dus. Het lukte niet de vier partijen tegelijk vooruit te spelen, zelfs niet twee aan twee, en dat verklaart de titel van dit stuk.
De aftrap werd verzorgd door Benjamin en Friso Nijboer. Volgens Benjamin stond hij aanvankelijk beter. Hij miste echter een petite combinaison en moest toen een kleine kwaliteit inleveren. De rest was wel besteed aan Nijboer.
Benjamin Bok tegen Friso Nijboer.
De WK-gangers Christov en Robin van Kampen vochten een hard duel uit. Robin won een pionnetje, waarna Christov mocht demonstreren dat alle toreneindspelen remise zijn. Zo ook deze.
Jelmer en Thomas konden het niet bolwerken tegen respectievelijk Delemarre en l'Ami. Tussenstand dus ½–3½.
De postmortem analyse: Thomas Willemze en Erwin l'Ami.
De wedstrijd was hiermee uiteraard beslist. Toch kwamen de Hilversummers op de wedstrijddag zelf aanzetten met 4 GM's (Smeets, Nikolic, Seirawan, Spoelman), een sterke IM (Janssen) en Henk Vedder. Op de vraag aan captain Stomphorst of het niet wat minder kon, antwoordde deze dat hij niet beschuldigd wilde worden van competitievervalsing. We zullen zien hoe ze in het restant van de competitie opkomen.
In elk geval was er geen houden aan. Martijn was de eerste die omviel. Kort na de opening – toch een solide damegambiet – zette hij zijn stukken wat ongelukkig neer. Zie de stelling links.
Er lijkt niets aan de hand, maar zwart heeft een zwakte op d5. Waarschijnlijk staat het na 13…Le6 14. 0-0 Pd7 ongeveer gelijk. Na Martijns zet is zwart in problemen: 13…Pc6 14 0-0 Te8 15. Da4 Lb7 16. Tb1 Dd7 17. Db5 Tab8 18. Pxd5 Lxd4 19. Pxd4 La8 20. Da4 1–0
Jeroen speelde een interessante partij tegen Nikolic. Het was jammer dat hij, zoals hij zelf zei, veel bedenktijd nodig had om zijn stelling op te bouwen. Waarschijnlijk was dat de reden dat hij in de stelling links ontspoorde.
De contouren van de Franse Winawer zijn nog goed zichtbaar. Jeroen had hier met 27 a6 bxa6 28. Pd4 Pfxd4 29 cxd4 Tf7 30 De1 een aanval kunnen starten. De stelling was dan onduidelijk geweest. In plaats daarvan speelde hij: 27. Pd4 Ph4 28. g3 Pxd4 29. cxd4 Pf3 30. Kh1 Txg3 31. Le2 Th3 0–1
Tussendoor hadden Dharma en Henk Vedder remise gespeeld. Toen de muziek grotendeels uit de stelling was verdwenen, werd het tijd om met een biertje in de knuist te praten over de goede oude tijd.
Veel spektakel bood de partij tussen Robin en Jan Smeets. Zie de stelling links.
In een razend ingewikkelde Siciliaan komt Smeets met een interessant kwaliteitsoffer: 24. Pg3 Lxd4 25.Txd4 exd4 26. Dxd4 b3 27. axb3 axb3 28. Pxb3 Da4 29. Dxf6 Da2+ 30. Kc1 Dxb3 31. Pf5 Ta1+ 32. Kd2 Db4+ 33. Ke3 Te1+ 34. Kf2 Db6+ (Offert de toren voor een aantal extra schaakjes) 35. Kxe1 Dg1+ 36. Kd2 Df2+ 37. Kc3 Dc5+ 38. Kb3 Db5+ 39. Ka2 Da6+ 40. Kb1 Df1+ 41. Tc1 Dd3+ 42. Ka2 Da6+ 43. Kb3 Db5+ 44. Kc2 De2+ 45. Kc3 0–0 (Verhindert het mat op e7) 46. Dg7 mat 1–0
In een Engelse opening had Joost zich de hele middag knap en vakkundig verdedigd. Als hij nu Ke5 of Ph4 had gespeeld, was het verdiende halfje erg dichtbij geweest. Wit kan zijn pluspion niet verzilveren. In plaats daarvan speelde hij: 54…Ph2? 55. f4! gxf4 (55…exf3 56. Ke1 en het zwarte paard is opgesloten en gaat verloren) 56. exf4 e3 57. g5 1–0
Tot slot Menno. Die had ons allen kunnen wreken.
In een ingewikkelde Siciliaan is wit langzaam beter komen te staan. Menno wilde vooral verhinderen dat het zwarte paard naar f4 komt en zag het eeuwig schaak niet aankomen: 51. Tb8? (51.Db6 Dc1 52.Kf2 Pg6 53.Dd4 Dc2+ 54.Kg1 Dc6 55.Tb8+ Kh7 56.Tb6 Dxf3 57.Dd3 Df6 58.Txa6 Kg7 59.Td6 Pf4 60.Dd4 ziet er goed uit, al is het niet eenvoudig) 51…Dg1+ 52. Lg2 De1+ 53. Kh2 De5+ 54. Kg1 De3+ ½–½
Eindstand 1½–8½. Hopelijk pakken we de volgende keer in Sas van Gent de matchpunten mee.
Voor speelt Menno Okkes tegen Wouter Spoelman, achter speelt Robin Swinkels tegen Jan Smeets.
Robin Swinkels en Martijn Dambacher spelen tegen Jan Smeets en Yasser Seirawan.
Utrecht door is middels een 7,5-2,5 zege tegen SMB opgeklommen tot een derde plaats in de meesterklasse. Was er in de eerste ronde nog een benauwd gelijkspel tegen LSG, tegen SMB was Utrecht op volle oorlogssterkte en gretig. In het kort de verrichtingen op de borden:
Bord 9: Jeroen bracht Utrecht op voorsprong met een flitsende overwinning op Jochem Aubel. Jeroen had wegens huwelijksverplichtingen de eerste ronde gemist en had al een tijdje geen stuk meer aangeraakt. Hier was echter weinig van te merken. In een doorschuif Caro-Kann koos liet hij Jochem het inititief op de koningsvleugel pakken, om vervolgens op de damevleugel hard te counteren. Met een fraai stukoffer besliste hij de partij: 1-0
Bord 2: Christov verdubbelde de voorsprong door de huisvariant van Joost Retera in de Caro-Kann te kraken. Hij zette zijn stukken netjes neer en drukte d5 door het zwarte centrum heen: 2-0
Bord 1: Ondergetekende mocht in de opening een pionnetje meesnoepen, maar beging een onnauwkeurigheidje, waardoor Fitzgerald Krudde serieuze compensatie kreeg. In tijdnood werd echter naar het voorbeeld van broer Jeroen een aanval op de koningsvleugel beantwoord met een counter op de damevleugel: 3-0
Bord 4: Robin vond geen passend antwoord op het taaie spel van Carl Wustefeld: 3,5-0,5
Bord 5: Martijn voelde zich even ongemakkelijk toen Hans Klip erin slaagde een paard op d5 te nestelen in een Scheveninger. De Limburger verdedigde zich echter taai en wist kwam uiteindelijk een puntendeling overeen: 4-1.
Bord 8: Joost is nog een twintigtal elopunten verwijderd van de IM-titel. Dat de wedstrijd tegen SMB hier geen verandering in zou gaan brengen stond al snel vast, tegen Jaap Houben had echter geen FIDE-rating. Wellicht zorgde dit voor een iets te lage spanning bij Joost. Hij raakte onderweg ergens een stuk kwijt en had in het vervolg geen kans: 4-2
Bord 10: Jens – Rijkschroeff: Regerend clubkampioen en penningmeester van Utrecht had de eer om het eerste matchpunt voor de club binnen te slepen. Jelmer speelde een goede partij tegen invaller Bram Rijkschroeff: 5-2
Bord 6: Bij Menno ging het een heel stuk minder soepel. In een felle theoretische discussie in een stokoude variant in de Pirc trok hij even aan het kortste eind. Hierna rechtte hij echter de rug en wist de partij met een wonderschone eindspelmanoevre binnen te slepen: 6-2
Bord 7: Voor Dharma was het een speciale wedstrijd, namelijk tegen zijn oude clubbie! In een positionele partij tegen waren hij en tegenstander Koopmans lange tijd aan elkaar gewaagd, toen er echter een eindspel op het bord was gekomen liet Dharma zien duidelijk over de betere skills te beschikken: 7-2
Bord 3: Tot slot was Benjamin bezig om zijn flitsende start tegen LSG een passend vervolg te geven. In de opening liet hij zien over het nodige begrip in de Gruenfeld te beschikken, hetgeen leidde tot groot voordeel. In het verre eindspel liet hij Stan van Gisbergen echter glippen en moest alsnog in remise berusten. 7,5-2,5
Utrecht – SMB 7,5-2,5
1. Thomas Willemze 2391 - Fitzgerald Krudde 2320 1 - 0
2. Christov Kleijn 2386 - Joost Retera 2328 1 - 0
3. Benjamin Bok 2351 - Stan van Gisbergen 2307 ½ - ½
4. Robin Swinkels 2511 - Carl Wustefeld 2256 ½ - ½
5. Martijn Dambacher 2475 - Hans Klip 2350 ½ - ½
6. Menno Okkes 2383 - Erik van Heeswijk 2241 1 - 0
7. Dharma Tjiam 2376 - Cees Koopmans 2163 1 - 0
8. Joost Michielsen 2373 - Jaap Houben 0 - 1
9. Jeroen Willemze 2393 - Jochem Aubel 2249 1 - 0
10. Jelmer Jens 2366 - Bram Rijkschroeff 2140 1 - 0
Thomas Willemze, Christov Kleijn, Benjamin Bok, Robin Swinkels.
Hetzelfde perspectief als hierboven, maar net iets anders en achteraan zichtbaar: Menno Okkes, Dharma Tjiam, Joost Michielsen.
Na een warm welkom (daar is de verrader!) door mijn ex-teamgenoot Bosman (die zijn opmerking overigens niet meende, geloof ik, en meteen goed praatte) kon de wedstrijd beginnen. Het was apart om de eerste wedstrijd van het seizoen bij mijn oude club uit te moeten spelen. Ze missen me geloof ik totaal niet, want ze zijn er sterker op geworden. Nadeel voor ons was dat we met twee invallers moesten spelen. Jeroen Willemze had een goed excuus, hij ging trouwen de avond ervoor, maar Swinkels ging niet trouwen en was dus zoals ze dat op school zo mooi zeggen: zonder geldige reden afwezig. Hij ging wel bijna trouwen, want hij had zijn vriendin al heel lang niet meer gezien en koos voor het belangrijkste. Door de invallers echter had Utrecht per bord slechts 2 elopunten meer, en dan kan er van alles gebeuren. LSG maakt een sterke indruk, en speelde heel solide in de immer koude speelzaal. Jongens, die verwarming moet echt aangezet worden!
Bord 2: In een slav dacht wit nog in een voor hem bekende stelling te zitten. Een paar minuten later was hij er echter achter gekomen dat dit toch niet het geval was, en bood remise aan met dameruil. Michielsen had dit wellicht moeten weigeren, want zwart had tot nu toe 100% gescoord in die stelling (1 uit 1 maar toch). Gunstig voor de LSG'ers was wel dat van Haastert snel klaar was, en vervolgens alle tijd had om zijn licht over analyses en remise-aanboden te laten schijnen. 0,5-0,5
Bord 10: van Ketel-Okkes was partij die ik volkomen niet begreep. Het ene moment leek wit wel goed te staan, het volgende zwart. Toen ik voor de derde keer keek was het remise geworden. Hoe kwam dat? Nou… wit had een loperpaartje en zwart een paardenpaar. Toen gingen ze lekker ruilen en elkaars structuur aantasten en toen offerde van Ketel ineens een kleine kwal voor 2 torens op de zevende rij en stond toen beter. Met weinig tijd koos hij echter eieren voor zijn geld en pakte een halfje. 1-1
Bord 4: Zowel bij Jens als bij Wiersma is altijd wel wat te beleven, en nu speelden ze ook nog tegen elkaar. Wiersma offerde e4, maar kreeg daar wel wat spel over de a3-f8 diagonaal en de e -en f-lijn voor terug. Dit tegenspel had echter een slagenwisseling die direct tot remise leidde als gevolg. Ons aller vrind dacht nog even dat Jens met 16... Tae8 ipv f5 een kans had gemist, maar kwam daar snel op terug. 1,5-1,5
Bord 5: Dambacher speelde op een kleinigheidje na een prima partij. Van Oosterom trok iets te optimistisch ten aanval en moest dat bekopen met een pion. Hij had echter een enorme list die Martijn volkomen had gemist, waarna Chiel zelfs nog gewonnen stond. Met 22..Lf3! had hij winnend voordeel kunnen bereiken. Daarna ging het weer snel bergafwaarts voor zwart. 2,5-1,5 voor Utrecht, maar de overgebleven stellingen boden weinig hoop.
Martijn Dambacher.
Bord 6: In het Kodi-Indisch (als ik wist dat het zo heette had ik het nooit gespeeld), deed Wantola een naar mijn idee rare zet. Kasparov's zijn succes partijen kennend antwoordde met ..d5 en kwam (in tegenstelling tot GK) soepel minder te staan. Daarna speelde ik praktisch en werd het remise. In de analyse bleek dat Wantola minder makkelijk had kunnen winnen dan gedacht, maar wel een paar goede kansen had laten liggen. 3-2
Bord 3: Nadat van der Werf af was geweken van bekende paden, bleef hij met een dynamische structuur zitten. Zoals Kasparov zou zeggen: Bronstein zou zonder twijfel zwart kiezen in die stelling, en Botwinnik zou zonder twijfel wit kiezen. Mark speelde de stelling vervolgens wel zoals Bronstein gedaan zou hebben, maar Marlies wist Botwinnik minder goed te benaderen. 3-3
Bord 9: De witspeler had een korte nacht gehad, maar was na die nacht wel een schoonzus rijker. Ik hoop overigens dat Thomas als zijn termijn erop zit geen site gaat bijhouden, maar dat terzijde. Dat Thomas niet gedronken had op de bruiloft van broer Jeroen, was (niet) te merken. Hij speelde in de opening wel bijzonder creatief en offerde een pionnetje voor wat positionele compensatie. Roobol wilde liever wat rommelen en zat niet goed in de partij. Het eindspel, waarin TW nog steeds een pion minder had, speelde de witspeler uitstekend en won. Nu stond het dus 4-3, maar de stellingen waren hopeloos. Kodi had in opperste tijdnood een stuk geofferd en probeerde nu van niks nog chocola te maken, Bok stond 2 pionnen achter en Dharma had een verloren toreneindspel.
Bord 1: In een Grünfeld leek wit een goed centrum te hebben. De Jong speelde echter handig om het centrum heen, waardoor het centrum verzwakt werd en hij een sterke loper tegen een paard kreeg. De technische fase die volgde was wel aan hem toevertrouwd, al had Dharma wellicht wat taaier kunnen verdedigen. 4-4, met hopeloze stellingen.
Bord 7: Het meesterklasse debuut van Bok! Het schoolfeest van vrijdagavond had hij ternauwernood overleefd, nadat ondergetekende hem nadrukkelijk had geboden om op tijd naar bed te gaan. Dit was overigens niet zijn enige opdracht, maar wel de enige die lukte. De sporen van een wild feest waren echter nog zichtbaar en Bok werd in een typische Bosman stelling overspeeld. Bosman doet altijd alsof hij heel slecht staat, maar speelt stiekem wel supergoed. Dat ik nu zijn list verklapt hebt maakt niks uit, want je kan er toch niks tegen doen. Echter met twee pionnen meer maakte hij ineens een reusachtige onBosman-achtige blunder. Bok was inmiddels weer nuchter (hij drinkt niet maar komt even goed uit in het verslag) en maakte hier dankbaar gebruik van. Zo stond het ineens 5-4 en was de stemming in het LSG kamp in mineur, en vierden wij feest.
Bord 8: Kodi kondigde na tien minuten al aan dat hij het een leuke partij vond, omdat hij ná de partij ook verzekerd was van een leuke tijd met van Wessel als tegenstander. De analyse kwam er echter niet van, omdat ze tot vlak voor zessen zaten te vluggeren. Bepaalde in België woonachtige gm's (ik noem geen namen) zouden het ongetwijfeld een 'belachelijke' partij noemen. Maar dat vindt Kodi juist leuk. Van Wessel speelde een hele degelijke partij en won van de expert van het Kodi-Indisch, die zijn opening wellicht wat beter onder de knie moet krijgen. Bij het eten achteraf moest Kodi de enorme hoeveelheid cafeïne die hij en van Wessel tijdens de partij hadden geconsumeerd compenseren. Dit deed hij echter niet met de ongeveer 30 glazen water die voor 4 koffie en 3 cola staan, maar met bier.
Zo werd het dus 5-5. Als je naar het wedstrijdverloop kijkt heeft LSG goede kansen gehad op 2 matchpunten, en hebben wij dus niet te klagen. Swinkels kreeg telefonisch mede gedeeld dat hij een 'bafhoofd' was maar dat we het toch gered hadden zonder hem, en dat hij dus geen strafuren hoeft te doen mocht hij zich ooit nog melden.
Over een maandje wacht SMB, tegen wie we wel in volle sterkte zullen aantreden.
Het eerste team, vorig jaar tegen LSG.